Ως επικίνδυνες περιοχές ορίζονται οι χώροι όπου υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς ή έκρηξης λόγω της παρουσίας δυνητικά εκρηκτικών αερίων, ατμών, υγρών ή σκόνης. Ως εκ τούτου, οι επικίνδυνες περιοχές πρέπει να φωτίζονται κατάλληλα για να μειωθεί ο κίνδυνος ατυχημάτων. Τα ακόλουθα είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των απαιτήσεων φωτισμού για επικίνδυνες περιοχές.
Ταξινόμηση Επικίνδυνων Περιοχών
Το πρώτο βήμα για τον προσδιορισμό των απαιτήσεων φωτισμού για μια επικίνδυνη περιοχή είναι η ταξινόμηση της περιοχής με βάση τον τύπο, την ποσότητα και τη συχνότητα των κινδύνων. Υπάρχουν τρεις κύριες κατηγορίες: ζώνη {{0}}, ζώνη 1 και ζώνη 2. Η ζώνη 0 είναι η περιοχή όπου υπάρχει πάντα ο κίνδυνος, η ζώνη 1 είναι όπου είναι πιθανό να εμφανιστεί ο κίνδυνος και η ζώνη 2 είναι όπου ο κίνδυνος δεν είναι συνήθως παρών, αλλά μπορεί να συμβεί σε μη φυσιολογικές συνθήκες.
Τύπος Κινδύνου
Αφού ταξινομηθεί η επικίνδυνη περιοχή, πρέπει να ληφθεί υπόψη το είδος του κινδύνου που υπάρχει. Διαφορετικοί τύποι κινδύνων απαιτούν διαφορετικούς τύπους λύσεων φωτισμού. Για παράδειγμα, εάν ο κίνδυνος είναι ένα εύφλεκτο αέριο, τότε απαιτείται μια λύση φωτισμού που παράγει ελάχιστη θερμότητα, όπως μια λύση φωτισμού LED. Από την άλλη πλευρά, εάν ο κίνδυνος είναι η εύφλεκτη σκόνη, τότε είναι απαραίτητη μια λύση φωτισμού που ελαχιστοποιεί τη συσσώρευση στατικού ηλεκτρισμού.
Επίπεδα Φωτισμού
Τα επίπεδα φωτισμού που απαιτούνται σε επικίνδυνες περιοχές πρέπει να είναι επαρκή ώστε να διασφαλίζεται ότι οι άνθρωποι μπορούν να βλέπουν αρκετά καθαρά ώστε να εργάζονται με ασφάλεια. Για παράδειγμα, σε μια επικίνδυνη περιοχή, τα επίπεδα φωτισμού θα πρέπει να είναι επαρκή ώστε να διασφαλίζεται ότι οι άνθρωποι μπορούν να διαβάζουν προειδοποιητικές ετικέτες στον εξοπλισμό, να διαβάζουν μετρητές ή όργανα και να βλέπουν πού περπατούν. Τα απαιτούμενα επίπεδα φωτισμού θα εξαρτηθούν από τον τύπο και τη σοβαρότητα του κινδύνου, καθώς και από την εργασία που εκτελείται στην περιοχή.
Φωτιστικά
Ο τύπος των φωτιστικών που χρησιμοποιούνται σε επικίνδυνες περιοχές πρέπει να επιλέγεται προσεκτικά. Πρέπει να είναι σχεδιασμένα και πιστοποιημένα για χρήση σε επικίνδυνες περιοχές και πρέπει να είναι ανθεκτικά στη διάβρωση, στη σκόνη και στο νερό. Πρέπει επίσης να είναι αρκετά ανθεκτικά ώστε να αντέχουν σε δυνητικά σκληρά περιβάλλοντα. Ανάλογα με την ταξινόμηση κινδύνου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικοί τύποι φωτιστικών. Αυτά περιλαμβάνουν αντιεκρηκτικά εξαρτήματα, εγγενώς ασφαλή εξαρτήματα και εξαρτήματα προστασίας από ανάφλεξη σκόνης.
Φωτισμός έκτακτης ανάγκης
Εκτός από την απαίτηση φωτισμού που αναφέρεται παραπάνω, είναι απαραίτητο να παρέχεται επαρκής φωτισμός έκτακτης ανάγκης σε επικίνδυνες περιοχές. Ο φωτισμός έκτακτης ανάγκης σε επικίνδυνες περιοχές θα πρέπει να είναι ικανός να καθοδηγεί το προσωπικό στην ασφάλεια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τροφοδοτούνται με αξιόπιστες μπαταρίες ή εφεδρικές πηγές ενέργειας. Ο φωτισμός έκτακτης ανάγκης πρέπει επίσης να μπορεί να αντιστέκεται στις συνθήκες και τους κινδύνους που υπάρχουν στη συγκεκριμένη περιοχή.
Ο καθορισμός των σωστών απαιτήσεων φωτισμού για διαφορετικές επικίνδυνες περιοχές είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της προστασίας του προσωπικού. Με την σωστή ταξινόμηση της επικίνδυνης περιοχής, τον εντοπισμό του τύπου του κινδύνου, την επιλογή των σωστών επιπέδων φωτισμού και των σωστών φωτιστικών και την παροχή επαρκούς φωτισμού έκτακτης ανάγκης, ο κίνδυνος ατυχημάτων μπορεί να μειωθεί σημαντικά. Συνιστάται μια επαγγελματική αξιολόγηση του χώρου και διαβούλευση με έναν ειδικό φωτισμού για να διασφαλιστεί ότι πληρούνται όλες οι απαιτήσεις.
